อีกครั้งกับการไปดู Concert ต่างประเทศ แบบบัตรราคาแพงๆอีกครั้ง ด้วยแรงสนับสนุน จากใจจริง จากพี่มอร์ งานนี้ไม่ได้ขอ แต่พี่มอร์ ก็จัดมาให้

ต้องบอกว่างานนี้โจ้งครึ่มกันมาก เพราะเกิดมายังไม่เคยดู Concert พวก Diva เลยสักครั้ง (Diva คือ สุภาพสตรีที่ ร้อง โอเปล่า แต่โดยส่วใหญ่แล้ว จะใช้ใน สุภาพสตรีที่หาตัวจับได้ยาก ในเรื่อง ของ การแสดง และร้อง ) พอดูแล้ว รู้สึกสนุกๆ เป็นช่วงๆ ช่วงไหนเพลงจีนจะมึนๆหน่อย เพราะแปลไม่ออก ปกติก็แทบจะไม่เคยได้ฟังอยู่แล้วในเพลงของแถบๆนี้ ได้เก้าอี้ แถวที่เห็นนักร้องได้ชัดเจน แต่ เพื่อนที่ไปด้วยก็ถาม ว่า ถ้านักร้องมันเดินมา แล้วให้เราร้อง จะร้องกันได้มั้ยเนี้ย ก็เสียวๆ อยู่เหมือนกัน ในขณะที่ดูก้อเกรงใจ ป้าๆ ที่ร้องๆ เต้นๆ กลัวว่า จะเป็นลม ล้มพับไปด้วยอายุ ที่ รวมกัน 4 คนแล้วละก็เกิน 200 ปี แน่ๆ การแสดงดำเนินไปตามขั้นตอนที่ มีการส่งเพลง เมื่อเปลี่ยนนักร้อง และ ทุกคนต้องร้องเพลงไทยสักเพลง แก้เขิน โดยเปิดเกมมาด้วย Maria Codero ลูกครึ่งจีน-ฟิลิปปิโน เกิดที่มาเก๊า ปี 1954 โดยนำเองเพลงพี่เบิร์ด สบายๆ มาร้อง แบบดัดแปลง ส่งต่อไปที่ Anita Sarawak ซึ่งแต่งตัว ด้วยชุดหนัง และ เล่นได้เมามันที่สุดแล้วในบรรดา Diva ทั้งหมด จากนั้นจึงส่งต่อ ไปที่ Elisa Chan ผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่น้ำเสียงไม่ธรรมดาเลยจริงๆ ปิดท้ายด้วย Frances Yip ผู้ซึ่งอวุโสสุดในบรรดา ทั้ง 4 Divas

เพลงดังๆ ก็ขนกันมาร้อง กันมาเต้นกันเต็มๆ ผมถือว่าคุ้ม เพราะผมดูฟรี พอดูจบแล้ว ทำให้ผมรู้สึกเสียใจลึกๆ กับครั้ง Michael Buble ที่มาเล่นที่ สวนลุมไนท์ ตอนนั้นน่าจะไปดู ตังก็มี แต่ไม่ยอมไปบอกไม่ว่าง – -” ถ้า Buble มาคราวหน้าผมไม่พลาดแน่นอนครับ ไม่ว่างยังไงก็จะต้องไปให้ได้ บัตรฟรีไม่มีก็จะไปให้ได้ 555

Manic Street Preachers – Send Away The Tigers

อัลบั้มใหม่ล่าสุด ของ วงสุดยอดในดวงใจ Manic Street Preachers มีรายชื่อเพลงดังนี้

จะว่าไปเดือนนี้ศิลปินออกมาเพียบ ไม่ว่าจะเป็น Michael Buble , Manic Street ฯ และ Brett Anderson (ชุดใหม่ของพี่ท่านฟังเหมือนเพลง ลูกทุ่งสติงบ้านเราเลย ผิดหวังอย่างแรง)

ในส่วนอัลบั้มนี้ ผมจะไม่คาดหวังอะไรมาก จะไม่คิดให้ฟังแล้วรู้สึกชอบแบบจี๊ดๆ เหมือน Gold Againt the Soul (ชุดโปรดที่สุดในใจ) หรือ Everything Must Go แต่ก็แอบหวังลึกๆ ว่าจะได้อย่างนั้น ลองหามาฟังกันดูครับ

เอามามาแปะไว้รูปนึง เป็นรูปใน Web Official Site ของ Manics เอง แต่ผมชอบเพราะว่า มีรูป Nina Persson แห่ง Cardigans ด้วย

Brett Anderson อัลบั้ม Brett Anderson

หนุ่มอังกฤษสุดเท่ สมัยผมยังหนุ่ม แม้ว่าตอนนี้จะเหี่ยว ทั้งผม และ ก้อ เบรด แต่ผมก้อยังชอบอยู่ เป็นวงดนตรีเดียวที่เสียตังค์ไปดู Concert ขนาดผมอยู่เชียงใหม่ Suede ยังตามไปเล่นถึงโน้น เลยได้ดู คนเยอะพอสมควร แต่ความรู้สึก ยังไม่เคยลืม ในที่สุดเฮียแกก็ออกอัลบั้มเดี่ยวของตัวเองสักที ก็อย่างว่าอะคัพ ถ้านักร้องนำแยกออกมาร้องเดี่ยว ทุกอย่างก็ยังเหมือนเดิม ไม่เปลี่ยนแปลง ผมฟังเพียงคร่าวๆ พรุ่งนี้ จะลองฟัง อย่างตั้งใจ พรุ่งนี้มาเขียนต่อ ^^