ขึ้นหัวข้ออย่างนี้ อาจจะดูรุนแรงเกินไปสำหรับ หนังที่ฉลอง 80 ล้านบาท ที่ชื่อ “ปิดเทอมใหญ่ หัวใจว้าวุ่น” (ซึ่งชาตินี้ความหวังในเงินจำนวนขนาดนี้คงเป็นไปได้ยาก สำหรับตัวผมเอง) แต่สำหรับผมแล้ว หลังจากดูหนังตัวอย่าง และ ได้ฟังเพลงประกอบภาพยนต์ (อย่างน้อย Big Ass) ความคิดหึกเหมในใจในการที่จะเปิดใจรักกับใครสักคน หรืออะไรสักอย่าง เท่าที่อารมณ์รับรู้ได้ มันพุ่งพรวด ทำให้คิดว่า นี่แหละ หนังไทย ที่อยากเสียเงินไปดูอีกสักเรื่อง แต่จนแล้วจนรอดด้วยเวลาที่มีอยู่ในชีวิต มีไม่พอ จึงทำให้ไม่พ้นต้องดูหน้าจอคอมพิวเตอร์ เหมือนดัง ดีๆ ที่เสียใจที่ไม่ได้ไปดูในโรงอย่างเรื่องอื่นๆ
แต่มาเรื่องนี้ กลับผิดคาด หนังที่คิดว่าจะเก็บเกี่ยว อารมณ์ความรักที่มีอย่างเต็มล้นในหนัง กลับพบว่า ความรักที่เราคาดกลับพบได้ที่หนังตัวอย่างเพียงเท่านั้น อย่างอื่นเศร้าหมด เฮ้ย อย่างนี้ก็ผิดทางสิ สาเหตุหลักอาจจะเป็นเพราะหนังตัวอย่าง และแรงโปรโมท จึงทำให้เราคิดว่า จะเป็นหนังพี่พกรอยยิ้มหลังจากออกจากโรงหนังแล้ว (ในที่นี้เป็นหน้าจอคอมพิวเตอร์) แต่ ด้วยเนื้อหา ที่ความผูกพันในตัวละครแสนจะสั้น (ก้อแบ่งเป็น 8 คู่ใน 2 ชั่วโมงนี่ จะให้เหลืออะไรได้) การปูพื้นในความรู้สึกรักกับตัวละครจึงขาดหายไป ยกตัวอย่างง่ายๆ คู่ โจ้ และ ซีถ้าปูทางดีๆหน่อย เพื่อให้คนดูได้ศึกษาตัวละครมากขึ้น อาจจะทำให้รู้ว่า ผู้หญิงที่ชื่อ ซี คนนี้เป็นคนแบบไหน ทำไมผู้ชายคนที่ชื่อ โจ้ ถึงได้มีความรู้สึกมากมายขนาดนั้น (นอกจากความน่ารักของต่ายอะนะ) นั่นก็ทำให้หนังหลังขาด (ในความคิดผม) และยังมีอีกหลายตอนที่ทำให้ดูแล้วรู้สึกอึดอัด เป็นหนังที่ชวนข้ามฉากอย่างยิ่ง (ส่วนตัวครับส่วนตัว) สรุปก็คือ ผมดูแล้วผมไม่อิน เรื่อง รัก สาม เศร้า ยังอินเรื่องแอบรักได้ดีกว่าเลย
