หลังจากที่ตัดสินใจแต้ว่า จะหา รถถีบมาถีบแทน BMX No Gear ที่บ้านใช้เวลาสะสมความต้องการประมาณเกือบปี เล็งรุ่นไว้ข้าม พ.ศ. ดูความต้องการและเงินในกระเป๋าแล้ว ถูกใจ Trek 4300 ที่สุดเพราะสีและ หน้าตาโอเคมาก ขาว ดำ แดง

และเมื่อลองสืบเสาะหาราคาและรุ่นจริงตามร้านแล้ว ปรากฏว่า ทุกร้านเจ้าดัง ในทุกย่าน (แม้แต่ Probike) ไม่มีสีนี้ (รุ่นปี 2010) มีแต่สี Matt Bronze (รุ่นปี 2011) แต่เราอยากได้ 2010 มากกว่า ที่ใกล้บ้านสุด จะเป็น Velo Thailand ร้าน MTB ย่านบางลำภู ก็ไม่มี แสงทองก็ไม่มี โทรถามนครไทย ก็ไม่มี สองร้านนี้พูดดีมาก Velo เปิดราคาค่อนข้างสูง แต่อยากซื้อมาก เพราะใกล้บ้าน พี่เจ้าของร้านพูดดีมาก แนะนำดีสุดๆ ถ้ามีสีรุ่น 2010 อะซื้อแล้ว ไปร้าน แสงทองพนักงานขายแกคงไม่มีอารมณ์จะขาย จักรยานเต็มร้าน ไม่แนะนำกันสักคำ ต้องอยากซื้อจริงๆนะเนี้ย ถึงจะซื้อร้านนี้ แล้วผมก็ไปร้าน สหพัฒน์ จักรยาน เพราะเคยโทรถาม คนตามสายเค้าบอกว่า ไอ้ 4300 เนี้ย เค้ามีแต่รุ่นขาวดำ (คนตามสายดุมาก เหมือนไม่อยากจะขาย ไปเจอพี่เค้าก็ดุจริงๆ แต่พนักงานในร้านนิสัยดี เจ้าของร้านอีกคนก็เยี่ยมมาก) ต้องไปดูให้รู้กันไปว่ายังมีอยู่มั้ย แม้จะอยู่ถึงบางกรวยไทรน้อย (ดินแดนที่ยังไม่เคยไป) ก็ต้องไปดูให้รู้ให้ได้ จะได้ตัดใจซื้อรุ่น 2011 เมื่อเปิดประตูเข้าร้านไป เจอตั้งเด่นเป็นสง่าอยู่เลย คิดในใจ วันนี้กูเสียเงินเป็นแน่ ก้มๆ เงยๆ คิดแล้วคิดอีก เอาละวะ เอาก็เอา ต่อราคา ต่อของแถม ซื้ออุปกรณ์ที่จำเป็นเพิ่ม (เช่นกริ่ง และไฟหลัง) ก็ตกลงปลงใจ ซื้อเจ้านี่ไว้ในครอบครอง แน่นอนครับ เราต้องขี่มันกลับบ้าน บ้านอยู่บางลำพู ร้านอยู่บางกรวยไทรน้อย จิ๊บๆ

พี่พนักงาน (ไม่ได้ถามชื่อเพราะมัวแต่ดูรถอยู่ งงงวยมาก) กรอกน้ำใส่กระบอกน้ำที่แถมมา และบอกว่า อันนี้แหละน้องต้องใช้แน่ๆ และหายางมาให้รัดขากางเกง เพราะใส่ขายาว พี่เค้าว่าเดี๋ยวมันพันโซ่ จะดับเอา พี่เค้าเป็นห่วงเป็นใยอย่างแสนดี ลองนึกสภาพครับ ผมใส่ชุดพนักงาน มีเป้ Notebook 1 อัน รองเท้าหนัง แบบ เปิดส้น (ใส่สบายอะ) กับกางเกงลุงที่นิยม ช่างกระโตงกระเตงยิ่งนัก แต่พอเท้าแรกถีบขึ้นรถไปนั้น มันลื่นปรี๊ด ดด และรู้สึกว่า เบามากเลย มันไม่เหมือน BMX ที่บ้านอะ เบรคก็แน่น ปรี๊บ แน่นอนครับ จากร้านไปบ้านสิบกิโล หอบคัพ ตอนขึ่ก็รู้สึกว่ามันสูงมากสบายมาก ก็ขี่เส้นจรัญไปแล้วก็ข้ามสะพานซังฮี้รับลม เลี้ยวขวาที่แยกวชิระ ตรงสู่ถนนสามเสน กลับบ้าน ปลอดภัย เจอพี่คนนึงขี่ Road Bike ผ่านมา พี่เค้าโบกมือให้ทีนึง เรายังงงอยู่ ได้แต่ยิ้ม ถ้าไม่งงคงโบกมือกลับแล้วล่ะ

กลับมาถึงบ้าน แม้จะเหนื่อย แต่รู้สึกดีมาก พรุ่งนี้เราจะเอาไปขี่อีกนะ “เล่นลม”